| Profilo di marutAll good things come to ...FotoBlogElenchi |  Strumenti  Guida |
|
All good things come to those who waitถึงจะเดินช้า...แต่ไม่เดินถอยหลัง
23 novembre วันเกิด9/11/07ก็เปงวันคล้ายวันเกิดเราอะนะ อายุครบ22แล้วคร้าบ ทำไมแก่ขึ้นอีกปีแระ เวลาผ่านไปเร็วมากกกกก แต่วันที่เลี้ยงก็หนุกดีนะ จำได้ว่าเมามากๆๆแบบว่ายังมีสติ แต่พอโดนเพรียวไปจำอะไรไม่ได้เลยเมาสุดๆๆ อีกอย่างอดไปงาน FAT เลย เสียดายมากๆๆ อ่ะ แต่ไม่เปงไรคิดว่าปีหน้าคงได้ไปมั้ง วันเกิดปีนี้ก็ดีนะได้เลี้ยงน้องกะเพื่อนอ่ะ ถึงจะช๊อตไปหน่อยแต่ก็มีความสุข ช่วงนี้มีงานลอยกระทงคร้าบบ สนุกสนานกันเชียวแบบว่าเหนื่อยๆไง เตรียมงานกันทั้งวันทั้งคืนเลย น่าสงสาร แต่วันพรุ่งนี้ก็จะถึงวันลอยกระทงแล้ว คืนนี้ก็คงรู้แล้วว่าสวยแค่ไหน เริ่มอยากเหงแล้วอ่ะ เอาใจช่วยน้องๆ สู้ๆๆ ละกัน ไม่รู้จะพิมพ์ไรต่อดีอ่ะ แบบว่าทุกอย่างอยู่ในความทรงจำละกัน ดูนะเนี่ย 31 ottobre ความรู้สึกเดิมๆกลับมาถึงบ้านแบบว่าสบายๆ แค่เหนื่อยกับการเดินทางแล้วก็มีตัวติดตัวอีกแค่ 10 บาท ฟังดูน่าทุเรศนะ กลับบ้านมาทั้งทีไม่มีตังติดตัวมาเลย เปงแบบนี้ประจำแหละ เมื่อวานไปโรงเรียนตอนมัธยมมา แล้วก็ไปหาอาจารย์ด้วย รู้สึกดีมากมายที่อาจารย์ยังจำเราได้ ยังรู้ด้วยว่าเรากินเหล้า สงสัยหน้าตามันบอกยี่ห้อมั้ง แกเลยบอกว่าเลิกได้แระ ไม่ได้เจอแกมาเกือบสี่ปีอ่ะ ก็ดีนะ นานๆได้เจอกันพูดคุยกันก็สนุกดีแล้วก็วันศุกร์อาจารย์ชวนไปทานข้าวด้วย ดีใจมากกกกกกก อะนะ ...... กลับมาบ้านก็เลิกเหล้าแระ ไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่ อยากกลับไปสดใสเหมือนเดิม มั้ง ไม่รู้เคยมีช่วงนั้นป่าว แล้วก็ช่วงนี้เปงไรไม่รู้เหมือนจะมีความสุขแต่มันก็ไม่ใช่เหมือนจะทุกข์มันก้ไม่เชิง แบบว่าก้ำกึ่งอ่ะ เลยไม่รู้เปงไร เลยแบบว่ารู้สึกโดเดี่ยวอ้างว้างนิดๆๆ ตอนนี้เริ่มอยากกลับไปที่มอแล้วดิ ไม่ใช่กลับไปทำงานนะ อยากกลับไปเจอเพื่อนๆแระ อยากเปิดเทอม อยากเริ่มทำอะไรหลายๆอย่างที่ยังไม่ได้ทำ เพราะว่าตอนนี้พักผ่อนมามากพอแระ คิดว่างั้นนะ อยากรู้ว่าตอนไหนอารมณืแบบนี้จะหายไป แต่คงคิดว่าอีกไม่นานหรอก ถ้าเปงอย่างนั้นก็คงดี แต่ถ้าไม่ใช่ก็คงต้องรอต่อไป รู้สึกแปลกๆนะไม่ได้มาอัพเปงปีแระ เพราะปีที่ผ่านมาไม่ค่อยมีไรให้จำเท่าไหร่ แบบว่าผ่านมาผ่านไปเหมือนมันไม่สำคัญอะไรกะตัวเราทั้งเรื่องต่างๆที่ไม่อยากจำ ไม่อยากรับรู้ ช่างมันเหอะ ไปพักผ่อนดีกว่า เค้าว่ากันว่าการพักผ่อนที่ดีที่สุดคือการนอนหลับนะ แต่สำหรับผม ผมว่าไม่นะ มันมีอะไรที่ดีกว่านั้นมาก ... แล้วจะบอกว่ามันคืออาราย29 ottobre หัวข้อการพูดคุย แล้วก็มาถึง
ข้อความ แล้วก็มาถึง 14 novembre วันเกิด+วันพี่รับปริญญา ช่วงปิดเทอมก็เตรียมงานลอยกระทงกันทุกวันเลย เหนื่อยมาก หนักมาก แต่ก็ไม่วายต้องมีการสังสรรด้วยแอลกอฮอล์ทุกวันไป ไม่รู้เพราะอะไร สงสัยช่วงนั้นแบบว่าแอลกอฮอล์ลิซึ่มหละมั้ง ก็ทำงานมาจนใกล้จะถึงวันลอยกระทงแล้ว ตอนเตรียมงานไม่เท่าไหร่ วันจริงที่ทำงานนี่ดิ เหนื่อยเลือดตาแทบกระเด็น ดีนะปีนี้เราอยู่ปี 3 เลยไม่ต้องทำไรมาก อีกอย่างน้องๆก็มากันเยอะเลยสบายมากขึ้น ไม่ต้องทำทุกอย่าง แต่ยังไงก็ต้องปีนต้นไม้อยู่ดี แบบว่าทำให้น้องๆเห็นว่ายังไงเราก็เป็นมือวาง อิอิ...... อะนะ ก่อนวันลอยกระทงก็เป็นวันซ้อมรับปริญญาของพี่ๆที่จบไปแล้ว วันที่ 4/11/49 วันนั้นดันทะลึ่ง คืนก่อนวันซ้อมรับ ดันนั่งกินเบียร์กันยันเช้า ไม่รู้ว่าอะไรเข้าไปสิงสถิตให้ทำอย่างนั้น กว่าจะเลิกกินกันก็หกโมงกว่าๆ แล้วก็กลับไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้ามาที่มอทันที แบบว่ากลิ่นยังติดตัวอยู่เลย ตาก็ลอยๆ แบบว่าไม่ไหวแล้ว ง่วงก็ง่วง แต่ดันต้องบูมให้พี่หลายรอบเลย หน้าแดงมากมายเลย บูมหลายรอบด้วยนะเนี่ย เกิอบตาย พอถึงตอนเย็นนะก็ไปกินกันต่อ แบบว่าพี่เค้าเลี้ยงฉลองเลยชวนไปด้วย ก็กินกันอีก กลับมากินต่อที่ชมรม โอ๊ยๆๆๆ......อยากจะบ้าตายกินไรกันนักหนาเนี่ย กินบ่อยเหลือเกิน กว่าจะฟื้นก็วันลอยกระทงอ่ะ วันงานเลยนะ วันที่ 5/11/49 ทำงานเกือบไม่ทัน กว่าจะเสร็จงานก็เกือบเริ่มแล้ว พองานเริ่มก็เหนื่อยกว่าเดิมอีก ทั้งเต้ารับช็อต ทั้งสายหลุด เต้ารับโดนเหยียบ สปอร์ตไลท์ขาด แก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันวุ่นวาย แต่สุดท้ายงานก็ผ่านไปได้ด้วยดี พองานจบก็เก็บงานเรียบร้อยด้วยเวลาสามชั่วโมงกว่าๆ ทั้งๆที่กว่าจะเตรียมงานทำงานร่วมๆเดือน แค่วันที่ติดตั้งก็สามสี่วันแล้ว แต่เก็บทำไมแค่สามชั่วโมงเอง แต่ชอบงานมากเลย สวยดี ชอบบบบบบบบบบ...............พอใจกับงานที่ออกมานะ หวังว่าปีหน้าคงจะสวยกว่านี้นะ ฝากน้องๆไว้ด้วยละกัน
9/11/49 ถัดมาอีกไม่กี่วัน ดันใกล้วันเกิด แล้วทำไงหละ อายุก็ครบ 21 ปีบริบูรณ์แล้ว ว้าๆๆๆ..... แก่แล้วเรา ทำไงดี ทำไมเวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้หละ ไม่น่าเชื่อ ถึงอายุจะเพิ่มขึ้นแต่หน้าตาไม่ได้เพิ่มขึ้นตามอายุนะ 555+ ก็เมาเละเทะเป็นหมาทั้งสองวันแหละ ทั้งวันที่ 9 กะวันที่ 10 เลย วันที่ 10 แบบว่าเลี้ยงใหญ่ ก็เกิดเรียงกันกะเพื่อน 8-9-10 ไง อายุก็ไล่ๆกันมาแหละ แต่ก็มันๆดีนะ รู้สึกว่าปีนี้ก็เป็นอีกปีที่วันเกิดมีฟามสุข
14/11/49 ไปแสดงความยินดีกะพี่ๆ ในวันรับปริญญาอ่ะ ทั้งร้อน ทั้งเหนื่อยแต่ก็หนุกดี แล้วก็ถ่ายรูปกะพี่ๆ แล้วก็กลับมาที่มอ แค่นี้แหละ
ขอแสดงความยินดีกะพี่ได้วยนะคับ
ที่ได้รับยปริญญาแล้ว
คงรอวันนี้มานานสิ
ขอบคุณสำหรับวันเกิดปีนี้นะ
มีฟามสุขมากๆๆ
ลอยกะทง ขอบคุณทุกความร่วมมือ
ทุกๆแรง ทุกๆ อย่างที่ทำร่วมกัน
ขอบคุณแสงโสมและลีโอที่ทำให้งานราบรื่น
สุดท้าย อยากบอกว่า
ความผิดหวังก็ไม่ได้ทำให้เราล้มเหลวเสมอไปนะ
บางครั้งอาจผลักดันให้เราก้าวไปข้างหน้า
โดยที่เราไม่รู้ตัวก็ได้
29 ottobre น่าคิดนะไม่ได้มาอัพตั้งนาน แบบว่าพอสอบเสร็จก็ปลดปล่อยทันที แบบว่าไปเที่ยวเกือบทุกวัน จนไม่มีเวลาได้พักผ่อนเลย เที่ยวเสร็จก็ตีสองตีสาม กลับมาก็นอน แล้วก็ตื่นบ่ายไปทำงาน ก็สบายดีนะ ใช้ชีวิตเรื่อยๆ ตามความต้องการ ไม่ต้องเร่งไม่ต้องรีบ ก็ทำงานลอยกระทงของ มอ อะดิ เยอะมาก เหนื่อยด้วยอ่ะ แต่ตอนนี้ก็เตรียมงานใกล้จะเสร็จแล้วหละ อีกไม่นานก็จะถึงวันลอยกระทงแล้ว อยากเห็นผลงานของตัวเองจิงๆ ว่างานลอยกระทงที่มอ ครั้งนี้จะออกมาเปงไง คุ้มกะที่เราเหนื่อยรึป่าว
27/10/2549 --------- พี่ๆที่จบไปแล้วกลับมาเยี่ยมเยียน ชมรม เลยมีการต้อนรับสังสรรค์กันนิดหน่อย ตามมารยาท วันนั้นเลยเมาหรือไม่เมา ไม่รู้ดิแต่ก็เลิกกินกันตอนเช้าอ่ะ ตื่นมาอีกวันก็บ่ายๆ ร่างกายก็เริ่มไร้เรี่ยวแรง มึนๆด้วย แต่ก็ต้องตื่นมาทำงานที่ค้างไว้ให้เสร็จก่อน ก็ทำๆไป มึนๆ ไป ตามประสาคนยังไม่สร่างเมา แล้วพอถึงเวลาตะวันลับฟ้าเท่านั้นแหละ ไม่ต้องบอกก็คงรู้นะว่าคือไร..... การสังสรรค์ก็เกิดขึ้นอีกจนได้ แต่ครั้งนี้พี่ๆมามากกว่าเดิม ก็ดีใจนะ นานๆทีจะได้กลับมาเจอกัน นึกถึงตอนที่อยู่ปี 2 อ่ะ บรรยากาศเดิมๆ ตอนเรายังเป็นน้องอ่ะ แต่ตอนนี้เราเปงพี่แล้วต้องดูแลนั้อง มันคนละเรื่องกันเลยว่าป่าว
คนเรานะ มีคนสอนเราพูด สอนเราอ่าน สอนเราเขียน แต่ทำไมไม่มีใครสอนเราฟัง เป็นคำพูดที่น่าคิดใช่ป่าวหละ ความสามารถของคนเราอ่ะมีเท่าๆกัน อ่าน เขียน พูด ได้เหมือนๆกัน แต่การฟังแตกต่างกัน นี่หละมั้งที่ทำให้คนเราต่างกัน พอได้ยินคำพวกนี้ขึ้นมาก็คิดได้เลยว่า มันก็จริงอ่ะ ไม่มีใครเคยสอนเราฟัง แล้วการฟังมันเป็นยังไง ต้องทำยังไง ถึงจะเรียกว่าการฟัง นี่หละสิ่งที่คนเราต่างกัน 18 ottobre ใกล้แล้วUhm...Uhm...Uhm...
ว้า...ใกล้สอบเสดแล้ว รุ้สึกดีใจจิงๆๆ
เหลืออีกแค่วันเดียวเอง แล้วก็เปงวิชาขำๆด้วย ไม่ได้คิดไรมาก
แต่ว่าวิชาสอบมาทั้งหมดอะดิ ค่อนข้างเครียด
ทำไม่ได้เลย ไม่รู้เพราะอะไร หรือว่า...
เราปะมาท ปรือว่าเบลอๆ สติไม่ครบไม่รู้นะ แต่เอาเปงว่าทำม่ะค่อยได้
อิอิ ว่าแล้วจะมานั่งเครียดให้เสียเวลา ให้ปวดหัวทำไม
หาไรหนุกๆ ทำดีกว่า ว่าป่าว
เฮ้อ....แต่ก็ไม่รู้ทำไรอยู่ดี ทำไมมันน่าเบื่ออย่างนี้
เสียเวลาไปแต่ละวัน ไมเหงมีไรดีขึ้เลย
ไม่ได้ทำอะไรที่มีสาระเหมือนคนอื่นเลย ตอนเย็นดึกๆ ไม่มีไรทำ
ก็..........กิน........แล้ว........ก็..........
แหมๆๆๆๆๆ.....ช่ายๆๆวันศุกร์ จำได้แล้ว มีฉลองกัน แบบว่า....
เมากันเละเทะอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมเวลากินทีไรต้องมีแบบว่า
ไร้สติเมามายกันทุกที ไม่เข้าใจเลย
แต่ดูคนเมาก้อหนุกดีนะ
เออ...แต่ก้ไม่รู้ว่าจะมีฉลองกันอีกวันไหน
จะได้เตรียมตัว ฟิตร่างกายให้พร้อม
อิอิ
คุณเคยคิดบ้างป่าว ว่า................
บางครั้งคนเราทำไรไปไม่คิด ทำไปเพียงแค่ให้อะไรบางอย่าง
มันดีขึนแค่ชั่วครู่เท่านั้น แต่ไม่ได้คิดถึงสิ่งที่มันจะส่งผลระยะยาวเลย
ว่ามันจะเปงอย่างไร ซึ่งบางทีเราอาจจะกลับไปแก้ไขมันไม่ได้แล้วก็ได้
ถ้าเปงอย่างนั้นก็น่าเศร้า
แต่ว่า...ถ้ากลับไปแก้ไขได้ก็ดี มันก็ไม่เปงไร
แต่มันจะกลับมาเหมือเดิมมั้ย ไม่มีใครที่จะตอบได้
มันยากนะ ที่ทำไรไปแล้วกลับมาแก้ไข
เมื่อมันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ให้มันกลับมาเหมือนเดืม
เฮ้อ...ไม่เข้าใจ เอาเปงว่า ....
ไม่รู้ดิ
คนเราคิดไม่เหมือนกัน
ขึ้นอยู่ที่
แต่ละคนจะคิด
จะทำ
เลือกจะเดิน
สู้ๆๆ
06 ottobre อ่อนล้า11:30
ว้า..... เหนื่อยจิงๆ
อ่อ ช่วงนี้แบบว่าไม่ค่อยมีเวลาทำมาหากินไรกะเค้าเลย
(กินไรหว่า)
ก็เพราะว่าต้องอ่านหนังสืออะดิ ทำไงได้ก็ใกล้สอบแล้ว
จะไม่ให้อ่านได้ไง เด๋ยวก็สอบไม่ได้ คะแนนไม่ดี เกรดตกมาซวยเลย
กลัวจะโดนว่า กินเหล้าแล้วทำให้เกรดตก
ที่จิงมันก็ไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร่หรอกนะ แต่ก็มีส่วนอยู่นิดๆ อะนะ .....
เมื่อคืนอย่างเซงงงงงงงๆๆๆๆๆ
แค่เซงนะไม่ได้อะไรมากมายไม่ถึงกับ SAD หลายเรื่องเลยแหละ
บางเรื่องก็บอกไม่ได้ ไม่รู้เพราะอะไร บางเรื่องก็อะนะ ไม่น่าไปทำเลย
ก็แบบว่าอยากเอาเพลงลงมือถือไง ก็เพลงในเครื่องมันเก่าแล้วเลยอยากเปลี่ยนเพลงใหม่
อีกอย่างจะเอารูปในเครื่องลงใน MY SPACE ด้วย ก็เลยจัดการทำซะ
ทำไปทำมาที่ไหนได้ เพลงหายหมด รูปหายหมด แค่นี้ยังพอรับยังพอทนได้
แต่ที่เซงก็เพราะว่าเมมในเครื่องหายไปตั้งร้อยกว่าเม็ก
ไม่รู้หายไปไหน เปงใครจะไม่เซงหละ
ทุกอย่างที่โหลดมาหายหมด ไม่รู้ว่าเครื่องเปงไร รวนๆนิดๆ ก็เลย reset เครื่องมันซะเลย
ข้อมูลทุกอย่างในเครื่องหายหมด เหมือนเริ่มต้นใหม่ยังไงอย่างนั้น
คิดว่ามันคงจะดีขึ้นแต่ไม่อ่ะ มันก็เปงเหมือนเดิมเลยเซงอีกรอบไม่น่าทำเลยเรา
ต้องมาเสียตังโหลด อะไรใหม่ อ่ะ คิดว่าถ้าว่างๆจะเอาเครื่องไปเข้า 0 ดูว่าเครื่องเปงไรป่าว
ขอภาวนาว่าคงจะไม่เปงไรนะ ชอบเครื่องนี้อะ
เฮ้อ... อีกอย่าง ช่วงนี้เจอใคร ๆ ก็ทักว่าไปทำไรมา
กินเหล้าหนักไปรึป่าว ทำไมดูโทรมๆอะ แปลกๆไปนะ ดูไม่ได้เลย
เราก็ไม่รู้ว่าเราไปทำไรมาถึงโทรม
ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าจะตอบไง จะบอกว่ากินเหล้า ก็อาย
จะบอกว่าอ่านหนังสือคงไม่มีใครเชื่อ
จะบอกว่านอนดึก อ้าวมึงทำไรดึกดื่น....
ตอบไม่ได้สักอย่าง
เลยแกล้งตอบไปว่า ช่วงนี้เศร้าๆเหงาๆ
ไม่ได้ดูภายนอกโทรมๆอย่างเดียวนะ ใจก็โทรมๆด้วย อิอิ
แต่ที่จิงไม่มีไรหรอก
แค่อ่านหนังสือหนักไปเท่านั้นเองแหละ
18:00
ได้เวลาร้องเพลงชาติแล้ว
ม่ะน่าเลยมีเรื่องเซงมาอีกแล้ว ก็ครั้งนี้โทรสับเจ๊งสิคับป๋ม
ไม่รู้เปงไร พอเปิดเครื่องแล้ว มันก้ไม่มีไรขึ้นมาเลย
สงสัยพรุ่งนี้คงได้เอาไปซ่อมแน่ๆเลย
เสียดายเวลาอ่ะ ว่าจะนอนพักซะหน่อย
เฮ้อ...เหนื่อย ล้า ไม่มีแรงแล้ว
อยากไปพัก ไปเที่ยว ที่ไหนสักที่ ที่ที่ไกล ไม่วุ่นวาย
อยากอยู่กะตัวเองบ้าง
แล้วพักทุกอย่างไว้ก่อน ให้มันหยุดนิ่ง
หลังจากพักแล้วค่อยเดินต่ออ่ะ
ถึงจะเดินช้า แต่ไม่เดินถอยหลัง |
|
|||||||
|
|
